Aan mijn andere proeflezer

En er is nog een proeflezer die ik graag wil bedanken. Met een totaal andere aanpak en met milde maar duidelijke feedback. Een tegenpool van die proeflezer met zijn dubbele bodem. Ze wonen in dezelfde wijk maar zijn zich daar niet van bewust. Wel was het in het begin lastig zijn feedback te begrijpen. Ik weet niet of het aan zijn schrijfstijl lag of de verhalende lijn. Maar dat terzijde. Ik heb veel bewondering voor het feit dat hij ieder weekend een deel van zijn nachtrust o…poffert om mijn manuscript te lezen en veel goede feedback te geven. Deze altijd goedgehumeurde, zachtaardige lieve man geeft mijn verhaal die meerwaarde die het nodig heeft. Hij heeft zelf jarenlang van de pen geleefd en is voor zijn studenten een bron van inspiratie.

Menig uitgever zal om hem vechten wanneer ze zijn reeks dagboeken lezen die langer is dan de rij encyclopedieën in het achteraf kamertje. Een hobby die hij tijdens recreatieloze wintermaanden uit verveling vast zal oppakken. Let op uitgever die dit stiekum meeleest!! Hij alleen hij is de nieuwe Tonke Dragt, Thea Beckman! Nu dat kleine zetje nog.

Het is aan hem natuurlijk. In ieder geval ben ik hem nogmaals erg dankbaar. En ik gun hem zijn eigen hond. Een mopshond die van puntige takken houdt. Zodat ze samen kunnen smullen van kippenniertjes. Een kleine hond, een kleine vrouw.

Mijn proeflezers hebben met hun hand op hun hart moeten zweren niets naar buiten te brengen. Daarvoor mijn grote dank.

Joep Hermans nogmaals je bent TOF en helaas nog niet ontdekt door lezend Nederland. Ik maak graag reclame voor je tegen die tijd al is het maar voor het noordelijke paradijs waar jullie mooie jaren gaan beleven. En dan toch 1 minpuntje want daar heb ik de pest in. Wie moet mijn volgende delen dan lezen!

Aan mijn proeflezer

Aan mijn proeflezer,

Potverdrie die proeflezer van mij slaat de spijker denkbeeldig flink in mijn kop. Wat kan een tekst veranderen als je flink durft te schrappen. Wat kan je veel leren als je kritiek durft te aanvaarden.

Op een zware regenachtige dag belde ik aan. Hij had mij de week er voor uitgenodigd voor een kop koffie. Om 12 uur zou hij wel thuis zijn na een wild Viking weekend ergens in Zweden. Zijn grote vrouw doet open en lacht mij vriendelijk toe. Later blijkt dat van opluchting te zijn. De kamer oogt leeg. In de keuken liggen kledingstukken en hoge haklaarzen. Ik voel me wat ongemakkelijk. In de hoek hangt mijn afspraak onderuitgezakt in de bank. Hij kijkt me aan door een bodem van glas. Net als de glazen die hij dit weekend heeft leeggedronken. Kom ik wel gelegen? Dan veert hij op. Ik mag plaatsnemen aan de houten tafel. Zijn vrouw verteld dat de stoelen gereserveerd zijn. Alles in hun woning is gereserveerd behalve dat ene schilderij waar zijn vrouw hoofdpijn van krijgt. Deze wil je vast meenemen lacht mijn proeflezer. Ik krijg een heuse Hopper voor mijn neus. Ik tik op het karton en prevel dat je het via Marktplaats ook gratis kan laten ophalen.

Mijn proeflezer zet een lieve theepot op tafel en houdt ondertussen een vreemde conversatie met zijn vrouw over ras, ras, ras rijdt de koning door de plas. Over sinterklaas kapoentje. Ik doorbreek hun schijnbaar verlangen door een dik pak papier op de houten tafel te laten vallen. Digitaal daar doet mijn proeflezer niet aan hij wil het papier voelen en ruiken. Ondertussen klettert de regen tegen de ramen. Boven de tafel hangt een peertje. De lamp is al verkocht. De papierfetisj pakt zijn pen en met inktzwarte letters begint hij te schrijven op het maagdelijk witte papier. Over alles wat er in die periode waarin mijn verhaal zich afspeelt gebeurde. Hij lijkt er geen genoeg van te krijgen. Het wordt een soort overhoring. Gelukkig roept zijn grote vrouw hem tot de orde. Dan noemt hij de namen van schrijvers als Nabokov, Boelgakov, Marquez en
Alletrino met hun boektitels, om af te sluiten met Baantjer. Ik zucht die laatste komt me wel bekend voor. Wanneer de vijf honden van het gezin onrustig worden besluit ik op te stappen. De tante Betjes en de hoerenjongens donderen na in mijn hoofd.

Een week later wanneer mijn proeflezer weer enigszins opgeknapt is na zijn wilde mannen op leeftijd kamp, krijg ik mijn eerste feedback. Digitaal! Ik wordt gelukkig niet gespaard. Dingen als lof daar doet hij niet aan. Als ik er niet over begin dan vind ik het dus gewoon mooi. In de eerste twee hoofdstukken vind ik niets terug van wat hij mooi vond.

Omdat ik mijn proeflezers graag vertroetel ( sorry Miriam Heezen) zet ik met Sinterklaas wat bier met een hoog alcoholpercentage voor zijn deur. Die avond krijg ik mijn tweede feedback. Ik lees het woord positief gevolgd door:
Vooraanval
Aanval
Riposte
Remise d’attacque
Contra-attacque
Parade
Corps a Corps
Om af te sluiten met het woord hips.

Ik vreet mijn chocoladeletter in één keer op en met maagkramp ga ik mijn hoofdstukken te lijf. De volgende dag keer ik weer terug achter mijn scherm. En ik ben blij. Heel erg blij!

De man in kwestie -hij komt uit een intelligente familie, is vader van vier dochters, heeft een indrukwekkende CV, heeft alle SF boeken gelezen, wil een nieuwe carrière beginnen- ga ik niet bij naam noemen.
Hij leest mijn site gelukkig nooit want ik ben bang dat hij de rest van mijn manuscript aan zijn zesde – nieuwe – hond zal voeren! Ook zal hij dit stuk rijkelijk bekladden met zijn inktzwarte pen.

Groetjes van Tante Betje

Nieuwe uitdaging!

En na het nieuws van de heruitgaven heb ik méér en méér behoeften om iets te maken in boekenland. Daar ben ik hard mee bezig. Twee verschillende manuscripten zijn op doorreis. Bij 1 manuscript voor een prentenboek heb ik veel geduld moeten opbrengen met het wachten op een reactie, wat ik soms lastig vind. Het werd op een haar na afgewezen wat natuurlijk niet leuk is om te horen. Het onderwerp/thema is wel uniek en er is ook iets positiefs uit voortgekomen. EEN NIEUWE UITDAGING van 8000 woorden. Maar nu eerst de laatste hand leggen aan een serie speciaal gemaakt voor een zeer kritische dochter die in leesboekjesland niet goed kan slagen. En ik kan gerust zeggen dat ze me letterlijk en figuurlijk peentjes laat zweten. Ik hoop dat de redacteur die aangaf het graag te willen zien mij wat hartverwarmender wil benaderen. Helaas nog geen beeldmateriaal….. SECRET
Wordt vervolgd……. na de zomervakantie.

Post 5-dagen-een-of-meer-illustraties-uitdaging. Laatste dag.

1.biggetjes bouwen een toren 2 kikkertje geboren 2 2012-08-03 14-48-42 De knuffels op mijn bedTwee handjes in de lucht openingsspread CMYK flat

Vandaag de laatste dag en ik heb echt het gevoel dat ik deze week in een teletijdmachine heb gezeten. Nadat ‘De plons komt’ verscheen heb ik zelf nog een prentenboek geschreven ‘Die wil ik!.’ Dit prentenboek heeft veel aandacht gekregen omdat het uitkwam in de Kinderboekenweek met het thema dieren. Het werd opgenomen in de kerntitellijst van het CPNB voor scholen. Er kwam zelfs een tweede druk.

Naast het boekenwerk heb ik veel educatief werk gemaakt. Ook wenskaarten, puzzels en dessins. Met de komst van mijn kinderen heb ik het even rustiger aan gedaan. Ik had de illusie dat ik met een box vol speeltjes naast mijn bureau wel vrolijk verder kon werken. Het was echter mama die het favoriete speeltje was. Tijdens de middagslaapjes tekende en schilderde ik als een bezetene. Maar dan heb je een dochter die het vertikt om vanaf haar tweede nog ‘s middags te slapen. Dan maar even gas terug nemen.

Na een paar jaartjes van kleine opdrachten kwam daar opeens een hele leuke opdracht. Voor een verhalenbundel ‘Klap eens in je handjes’ van Marianne Busser & Ron Schröder werd ik gevraagd 9 illustraties te maken. Er was alleen erg weinig tijd omdat ik het van een andere illustrator moest overnemen. Ik had 5 dagen. Mijn eerste reactie was dat ik dat nooit met mijn verflaagjestechniek voor elkaar ging krijgen. ‘Ik bel straks nog wel terug,’ zei ik. Ik moest deze opdracht doen maar die perfectionistische stijl moest ik dan loslaten. Het waren 9 verhaaltjes waar ik mij meteen in kon vinden. Heerlijk dieren tekenen. Beelden en schetsen waren er in no time. Nu de uitwerking. Een hele dag ben ik met een soort collagetechniek aan de gang gegaan. Aan het eind van de dag was ik alles behalve tevreden. Hoppa, alles in de prullenbak. Een hele dag verknald. Vol moed ging ik de volgende dag weer aan de slag nu met mijn oude stijl maar met minder lagen en sommige delen liet ik onbeschilderd. Yes, dit ging goed. Vier dagen opgesloten in mijn werkkamer maar toen was het klaar. De opbrengst: een nieuwe stijl en niet bang om onder druk te werken.

Nu ben ik bezig met het maken van woordplaten en ben ik de digitale weg ingeslagen.

kijkplaat Jeelo

kijkplaat Jeelo

 

Post 5-dagen-een-of-meer-illustraties-uitdaging. Dag 4

Vandaag ga ik verder over de ontmoeting met Marianne Witte. Tijdens mijn opleiding aan de kunstacademie liep ik met een idee voor een prentenboek in mijn hoofd. Ik had het Tibetaanse sprookje ‘De plons komt’ gelezen. Dit was geschreven voor volwassenen maar ook erg geschikt voor kinderen omdat er héél veel grappige scènes met dieren in voorkwamen. Ik ging aan de slag met het maken van proefillustraties (eentje van de woestijn heb ik bijgevoegd) Toen ik tevreden was me…t de schetsen zat ik nog met de tekst die nodig herschreven moest worden.

Tijdens mijn expositie op Texel stapte Marianne Witte binnen en met knikkende knietjes vroeg ik of zij het wilde doen. Ze zei gelukkig ja en een paar maanden erna reisde ik af naar Texel met de map vol schetsen. Marianne heeft er een mooi verhaal van gemaakt en met de schetsen en het verhaal ging ik naar de Open illustratorendag van uitgeverij Clavis. Daar waren ze meteen positief en ik wist niet hoe snel ik Marianne moest mailen. Yes, een prentenboek met mijn tekeningen in de winkel!

Na ‘De plons komt’ heeft Marianne nog een verhaal geschreven over het lieve nijlpaardje Nop. Nop trekt de wijde wereld in en ontmoet dieren die voor hem vreemd zijn. Helaas wilde Clavis dit niet uitgeven. Ik heb de illustraties toch bijgevoegd.

Boek omslag De-Plons-komt-027 De-Plons-komt-030 DSC07599 DSC07602 oud plons3

Post 5-dagen-een-of-meer-illustraties-uitdaging. Dag 3

Vandaag dag 3 van de ‘post 5-dagen-een-of-meer-illustraties-uitdaging’. Mijn eerste echte opdracht kreeg ik van Uitgeverij Kluitman https://www.facebook.com/kluitman

Door Annemarie Dragt werd ik benaderd om voor twee AVI boekjes van ‘De Warrels’ illustraties te maken. Ik was SUPER BLIJ! Eerst moest er een schets voor het omslag gemaakt worden voordat ik de opdracht kreeg. Deze schets was niet zo goed en er was twijfel of ik de opdracht ging krijgen. Toch gaf Annemarie mij ee…n tweede kans en ik heb echt alles eruit gehaald wat ik toen in mij had. Mét resultaat! In de illustraties zitten héél véél laagjes verf. Op de lichtbak controleerde ik voortdurend of de tekst niet door de illustratie liep. Na deze twee boekjes van ‘De Warrels’ volgde er nog een aantal. De titel werd daarna nog een keer gewijzigd in ‘Mats en Marit.’ Na deze serie heb ik nog twee boekjes geïllustreerd voor beginnende lezertjes.

Dus bedankt Annemarie Dragt voor deze mooie aftrap!

DSC07618 DSC07619 DSC07621 warrel 2 warrels 3 warrels

Post 5-dagen-een-of-meer-illustraties-uitdaging. Dag 2

Dag 2 van de ‘post 5-dagen-een-of-meer-illustraties-uitdaging’
In 1989 ging ik naar de kunstacademie in Kampen. Voor mij stond al snel vast dat ik de richting illustratie op wilde gaan. Mijn docenten illustratie waren Annemie Heymans en Marion Crezée. Ik heb er veel geleerd. Mijn stage liep ik bij prentenboeken illustrator Loek Koopmans. In het examenjaar vond ik mijn eigen stijl. Voor mijn afstuderen koos ik voor Limericks en daar kon ik al mijn fantasie in kwijt.
Na mijn a…fstuderen had ik samen met mijn moeder Aggie Heezen-Witte- een expositie in Den Burg op Texel. Voor deze expositie had ik schilderijen van Texelse Seggies gemaakt. Daar ontmoette ik Monica Maas en Marianne Witte.
Marianne Witte is kinderboekenschrijfster en ik wilde haar graag ontmoeten want ik was bezig om van een bestaand sprookje een prentenboek te maken. Overmorgen meer hierover.

limerick

limerick

limerick

limerick

Loek Koopmans

stage Loek Koopmans

seggie

Texels seggie

seggie

Texels seggie

seggie

Texels seggie

seggie

Texels seggie

seggie

Texels seggie