Aan mijn andere proeflezer

En er is nog een proeflezer die ik graag wil bedanken. Met een totaal andere aanpak en met milde maar duidelijke feedback. Een tegenpool van die proeflezer met zijn dubbele bodem. Ze wonen in dezelfde wijk, maar zijn zich daar niet van bewust. Wel was het in het begin lastig zijn feedback te begrijpen. Ik weet niet of het aan zijn schrijfstijl lag of de verhalende lijn. Maar dat terzijde. Ik heb veel bewondering voor het feit dat hij ieder weekend een deel van zijn nachtrust opoffert om mijn manuscript te lezen en veel goede feedback te geven. Deze altijd goedgehumeurde, zachtaardige lieve man geeft mijn verhaal die meerwaarde die het nodig heeft. Hij heeft zelf jarenlang van de pen geleefd en is voor zijn studenten een bron van inspiratie.

Menig uitgever zal om hem vechten wanneer ze zijn reeks dagboeken lezen die langer is dan de rij encyclopedie├źn in het achteraf kamertje. Een hobby die hij tijdens recreatieloze wintermaanden uit verveling vast zal oppakken. Let op uitgever die dit stiekum meeleest!! Hij alleen is de nieuwe Tonke Dragt, de Thea Beckman! Nu dat kleine zetje nog.

Het is aan hem natuurlijk. In ieder geval ben ik hem nogmaals erg dankbaar. En ik gun hem zijn eigen hond. Een mopshond die van puntige takken houdt. Zodat ze samen kunnen smullen van kippenniertjes. Een kleine hond, een kleine vrouw.

Mijn proeflezers hebben met hun hand op hun hart moeten zweren niets naar buiten te brengen. Daarvoor mijn grote dank.

J.J. Hermans nogmaals je bent TOF en helaas nog niet ontdekt door lezend Nederland. Ik maak graag reclame voor je tegen die tijd, al is het maar voor het noordelijke paradijs waar jullie mooie jaren gaan beleven. En dan toch 1 minpuntje want daar heb ik de pest in. Wie moet mijn volgende delen dan lezen!